Protestantse Gemeente te Weesp en Driemond

Kerkblad Onderweg

Logo Wij staan vermeld

Aanmelden Nieuwsbrief

Door ds. Berit Bootsma
 
Goede Vrijdag brengt mij terug bij de Passie die ik vorig jaar met mijn koor Noon en de mannen van Midnight opvoerde in de kerk onder leiding van Gerard van Amstel. Alleen al het opkomen met de nog brandende Paaskaars voelde als een plechtig moment. Om zo zingend door het verhaal van deze dag te gaan, bracht het op nieuwe wijze tot leven.
 
Bij de uitvoeringen was het Stabat Mater een kippenvel moment. Het lied dat Maria zingt als haar kind Jezus de meest schandelijke dood is gestorven die je kan bedenken. Wat voel je dan? Wat gaat er door je heen?
De combinatie van de tekst van Gerard van Midden en de muziek van Gerard van Amstel maakten dit tot een indrukwekkend nummer. Het verdriet, de onmacht en het lijden kwamen daar bij elkaar.
 
De muziek kan ik niet in deze column zetten, maar de tekst wel.
 
Maria
Daar stond ik, door de spotstroom meegezogen,
met de tranen in mijn ogen,
bij het kruis, mijn eigen kind.
Vastgenageld, keihard lijden
of een zwaard me kwam doorsnijden,
harteloos en onbemind.
 
Daar leed ik, hooggeacht, maar diep verloren.
Ooit was ik toch uitverkoren,
moeder van Gods eigen zoon?
God verlaten, god vergeten,
hoorde ik die pijn en kreten,
voelde ik die bitt're hoon.
 
Koor
Wie zou niet van onmacht breken
bij het zien van zoveel steken
In Maria's zere ziel?
Wie zou dan niet mee gaan wenen
om Maria, om die ene,
voor wie 't duister troostloos viel?
 
Maria
Ooit gaf ik, door de liefde aangestoken,
vol verwachting, ongebroken,
adem aan mijn eigen zoon.
God, wat heeft hij moeten strijden,
hij, mijn kind, waarom dit lijden?
Wast hij zo de wereld schoon?
 
Koor
Lieve moeder, als 't zou kunnen,
want wat zou ik je dat gunnen,
geef de pijnen van je kind!
Geef het kruis, ik zal het dragen,
heel mijn leven, alle dagen,
totdat ik je zingend vind.
 
Geef je tranen, laat me huilen,
jij mag altijd bij me schuilen,
Ik verlaat je voor geen prijs.
Ik zal heel mijn hart verpanden,
aan jouw kind, ik ben zijn handen
tot in 't hemels paradijs.
 
Paradisi gloria, Paradisi gloria.
Alleluia, Alleluia.
 
Het is een lied dat vele moeders, vaders, broers, zussen, vrienden en naasten zingen in deze dagen. De dood is in al zijn wreedheid zoveel dichterbij gekomen dan wij gewend zijn. Er is de angst voor de gezondheid van onze geliefden. Velen kennen iemand die ziek is geworden door het coronavirus of er aan is overleden. Dat de woorden van Maria ruimte mogen geven aan het verdriet dat we wel voelen, maar lang niet altijd kunnen uiten.
 
Reageren?
Berit.bootsma@pgwd.nl of 0294-269233
 

Dagtekst Taizé

04 augustus 2020

  • di. 4 augustus
    Jezus zegt: Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. (Mt 7:1-5)